'Weg van jou liep in het voorjaar,
Toen het festival in april de meeste atavistische
En in alle jeugd had um'alma gebracht
Wat Saturnus sprong op en lachte.
Maar noch d'tsjilpende vogels, of geur
Bloemen in verschillende kleuren en geuren,
Ze trokken me naar levendige resort schrijven
Of lepel, sinus flashy, bloemen
Ik weet niet eens raakte de bleke lelie,
Noch vierden de vermiljoen van de roos;
Waren niet meer dan beelden van een hemels
Calcaldo in je, het hele patroon ding.
Winter leek mij dat tapijt,
En ik begon te spelen met je schaduw. "

William Shakespeare